Di 15’ê Gulanê 1932’an de, bi weşandina kovara Hawarê, Mîr Celadet Alî Bedirxan bingeha nûjen a ziman û wêjeya Kurdî ava kir û rêyek girîng ji bo parastin û pêşxistina zimanê Kurdî vekir. Hawar, di şert û mercên dijwar de bû deng û bêhnek ji bo zimanê Kurdî; bi tîpên nû, nivîs û ramanên xwe, hêviya zindîbûna zimanê Kurdî mezin kir. Ji ber vê yekê, 15’ê Gulanê ne tenê roja zimanekî ye, di heman demê de roja berxwedan û xwedîderketina nasnameyek e.

 

Ligel salên ku bi polîtîkayên înkar û bişaftinê derbas bûbûn jî, gelê Kurd zimanê xwe bi berxwedan û bedelên giran parast û gihand roja îroyîn. Her peyv, her gotin û her hevokên bi zimanê Kurdî, di heman demê de israra ji bo daxwaza azadî û wekheviyê jî dide ber çavan. Ji ber vê yekê divê em hemû qadên jiyanê bi zimanê xwe bixemîlinin. Malên xwe ji xwe re bikin dibistan, zimanê xwe bigihijînin nifşên nû, xwedî çand û hunera bi zimanê xwe yê dayikê derkevin.

 

Her çend em îro di qonaxeke dîrokî de derbas dibin jî, em hîn li hemberî pergala yekperest hawara xwe ya ji bo zimanê xwe didomînin. Yek ji zaraveyên me Kirmanckî/Zazakî niha bi din xeteraya windabûnê de ye. Ev rewş encama rasterast a polîtîkayên înkar û bişaftinê ye ku bi salan li ser zimanê Kurdî hat meşandin, e. Parastina Kirmanckî/Zazakî, di heman demê de parastina pirrengî, çand û bîranîna gelê Kurd e. 

 

Divê baş were zanîn ku zimanê Kurdî ji bo gelê Kurd xeta sor e û daxwaza me eşkere ye. Em ji bo zimanê xwe “statu” û perwerdeya bi zimanê dayikê dixwazin. Bi vê mebestê, cejna zimanê me li hemû ax û welatê me, li gelê me pîroz be. Em ê tim bi Kurdî bixwînin, binivîsin, biaxivin û bijîn!

**

15'ê gulana 1932'yî de bi weşanayîşê kovara Hawarî, Mîr Celadet Alî Bedirxanî bingeyê ziwanî yê rojdemkî û edebîyatê kurdî awan kerd û seba pawitiş û raverberdişê ziwanê kurdî rayîrêk kerd ya. Hawar, şert û mercanê têmîyanbîyayeyan de bî veng û helmêkê seba ziwanê kurdî; bi tîpanê neweyan, nuşte û fikranê xo hêvîya gandarbîyayîşê ziwanê kurdî pîl kerd. Bi no hawa, 15'ê Gulane têna roja ziwanêkî nîya, eynî wext roja xoverdayîş û wayîrvejîyayîşê nasnameyêkî ya. 

 

Çiqas ke xeylêk serrî bi polîtîkayanê înkar û asîmîlasyonî derbas bîyî zî, şarê kurdî ziwanê xo bi xoverdayîş û bedelanê giranan pawit û ard roja ewroyêne. Her çekuye, her vatiş û her cumleya bi ziwanê kurdî, heman dem de israrê seba waştişê azadî û têduştîye zî nîşan danê. Bi no hawa ganî ma heme wareyanê cuye bi ziwanê xo bixemilnê. Keyeyanê xo xo rê bikerê dibistan, ziwanê xo biresnê neslanê neweyan, ziwanê dayîke de wayîrê kultur û hunerî bivejê. 

 

Çiqas ke ma ewro deraxêkê tarîxî ra derbas benê zî, ma hinî hemverê pergalê yewperestî zirçayîşê xo yê semedê ziwanê xo domnenê. Netîceya nê zirçayîşê heqdarî de ma do serkewte bibê û peynîya pergalê cîyakerî biyarê. Polîtîkaya înkar û îmha do qetî pûç bibo. 

 

Ganî baş bêro zanayene ke ziwanê kurdî seba şarê kurdî xeta sûr a û waştişê ma eşkera yo. Ma seba ziwanê xo "statu" û ziwanê dayîke de perwerde wazenê. Bi na wesîle, roşanê ziwanê ma heme welatê ma, heme şarê ma rê fîraz bo. Ma do tim bi kurdî biwanê, binusê, qisey bikerê û biciwîyê