Şêx Saîd û 47 embazê ey yê têkoşînî yê ke Raşteyê Dagkapi yê Dîyarbakirî de 29ê hezîrana 1925î de amebî daliqnayene, tarîxê merdimîye de nameyê xo bi herfanê zerrnênan nuşt. Ma verê xoverdayîşê înan ê rûmetdarî û vîrameyîşê înan ê erjayeyî de vileyê xo çewt kenê.

Xoverdayîşê Şêx Saîdî yo ke vera polîtîkaya înkar, asîmîlasyon û îmha ya netewe-dewlete vejîya, têna seba Kurdîstanî nê, eynî wext seba cuya hempare ya heme şar û bawerîyanê na cografya roştîya hêvîye bî. Îdareyê Anqara yê yewperest, tedaker û otorîterî waştişê cuya azad û têduşte rê bi şîdet cewab da, Şêx Saîd û 47 embazê ey qir kerdî. No qetlîyam nîşano tewr şênber ê paradîgmaya netewe-dewleta ke nasnameyê corênî awan kena û menfaetê ey pawena bî.

Feraseto ke waştişê şarê kurdî yê heq û azadîye hedef geno, rixmo ke seserre derbas bîye, vera ziwan û nasnameyê kurdî nêzdîbîyayîşê xo yê înkarkerî domneno. Nê prosesê Aştîye û Komelê Demokratîkî de ma hêvî kenê ke îqtîdar nê reftarê xo caverdano û hemwelatîya têduşte cade yena awankerdene. Ma veng danê ke wa komara demokratîka ke tede pêro nasname, şar û bawerîyî azad ciwîyenê, huqûq serdest o, demokrasî û heqê merdiman derbasdar ê, bêro ronayene.

Ma îqtîdarî rê reyna vanê ke wa tarîxê komare reyde bêro têrî, cayê mezelanê Şêx Saîd û embazanê ci eşkera bikero. Serrgêra înan a dardekerdişî ya 100. de ma înan yewna bi minet û rêzdarîye anê xo vîrî.

***

Şêx Seîd û rêhevalên wî yên ku 29’ê Hezîrana 1925’an de li qada Deriyêçiyê ya Amedê hatin qetilkirin, bi têkoşîna xwe mohra xwe li dîroka Kurdistanê dan. Em car din li hember berxedana wan a bi rûmet û bîranînên wan rêz digrin.

Berxwedana Şêx Seîd a kul i hember polîtîkayên bişavtin, înkar û îmhayê yên feraseta Netew-Dewletê pêk hat, ne tenê ji bo Kurdistanê, ji bo tevî gel û baweriyên vê erdnîgariyê hêvî û bawerî bû. Di bingeha berxwedana wan de daxwaza jiyana azad û wekhev hebû. Lê, li hember daxwazê rêveberiya Enqereyê ya yekperest û otoriter bi qetlîam û êrîşan bersiv da. Şêx Seîd û 47 rêhevalên wî jî di encama vê yekê de hatin qetilkirin. Ev qetlîam nîşaneya herî zelal a paradîgmaya netew-dewletiyê bû ku berjewendiyên nasnameya dagirkeriyê esas digre.

Feraseta yekperest û navendî ya ku daxwaza azadî û edaletê ya gelê Kurd hedef digre, li gel sedsala borî helwesta xwe ya înkarê bi her awayî didomîne. Li hember vê rastiyê, di vê pêvajoya ‘’Aştî û Civaka Demokratîk’’ de em hêvî dikin ku feraseta înkarê bi dawî bibe û jiyan û li ser nirxên wekheviyê civakeke azad ava bibe. Li ser vê esasê em banga xwe ya wekhevî û azadiya gelan û baweriyan, esasgirtina nirxên mafê mirovahiyê û demokrasiyê û banga xwe ya komareke demokratîk dubare dikin.

Partiya Herêmên Demokratîk /Partîya Herêmanê Demokratîkan