Çiğdem Kılıçgün Uçar, “Tarihi kırılmanın yıl dönümündeyiz. 11 Temmuz tarihi, sürekli canlı tutulan yangına, yüz yılı aşkındır sürdürülen imha ve inkar politikalarına en güçlü cevaplardan biriydi. Sayın Öcalan’ın 1993’ten beri, ‘Barış için muhatap arıyorum’ dediği, bunun en somut adımlarının atıldığı günleri yaşıyoruz. Silah yakma töreni atlan en büyük adımlardan biridir. En eski gerilladan en genç gerillaya kadar, merdivenlerden geldikleri her an tarihti. Bir ellerinde silah vardı, bir ellerinde önderlerinin çağrısını hayata geçirmek istedikleri bir belge vardı. Bir bütün toplum olarak ihtiyacımız duyduğumuz şeyin başarısı sağlandı. Bugün Kürtleri inkar edebilecek bir kişi, devlet, siyaset bulamazsınız. İnkarı bitirdiğimiz yerde, demokratik siyasetle varlık mücadelemizi devam ettireceğiz dendi. Yani değişen mücadele yöntemiyle daha büyük mücadele yürütmenin sözü verildi” ifadelerini kullandı.
‘BAŞKA BİR LİDER YOK’
Silah yakma töreninin üzerinden geçen bir yıla karşın devlet tarafından verilen hiçbir sözün pratiğe dönüşmediğini belirten Çiğdem Kılıçgün Uçar, konuşmasına şöyle devam etti: “Emin olun en çok da Kürt halkının gözünde bu sözler ölü sözler. Bu saatten sonra kurulacak sözlere değil, atılacak adımlara ihtiyaç var. Çağrıdan bugüne ne söylediyse hayata geçirdi, pratikleşti, toplumsal karşılığı oldu, barışın adı oldu. Bu ülkede barış demokrasi, özgürlükler, krizler için çözüm önerisi sunan başka bir lider yok. Ama bu ülkenin basınında, siyasetinde hala Kürt sorunun çözümünde bir söz ve pratik yok. Neden Kürt sorununu bir çözümde tek başına kullanmıyoruz, neden illaki bir siyasi partinin iktidarının gölgesinde tartışıyoruz? Buna izin vermiyoruz. Kürt sorunun çözümü bütün siyasi partilerin ve ülkedeki bütün sorunların üstünde, ağır bir mesele. Türkiyeli aydınlar, Kürt aydınlar bugüne kadar bu süreci seyretmekle geçirdiler. Devletin adım atmaması bizim için engele dönüşmemeli, bizi güce dönüştürmeli. Tıpkı silah yakma iradesinin açığa çıkardığı güç gibi. Bu iradeyi devletin görmemesi büyük bir kaybı getirecek. Bu kadar savaşın ve siyasal, ekonomik krizin, savaş dayatmalarının olduğu yerde barışı mı inşa etmek yoksa, NATO’ya katılan liderlere silah hediye ederek, mesaj mı vermek? Kabul emiyoruz, halklar bunu kabul etmemeli. Bu ülkenin savaş politikaları mı, barış ve demokratik politikaları mı?”
Barışın sadece silahların susması anlamına gelmediğini dile getiren Çiğdem Kılıçgün Uçar, “Bu barışın içinde hukuk, adalet, yasa var. Bu hukuk ve adalet sadece Kürtlere mi lazım? Bu mesele Türkiye meselesidir. Uzaktan bakan, seyreden bütün herkesi bu süreçte Sayın Öcalan’ın elini, sözünü güçlendirmeye davet ediyoruz. Ne yazık ki onun dışında barışın ve çözümün sözünü kuran yok” dedi.
‘YASAYI KİMLER İÇİN ÇIKARIYORSANIZ ONUNLA MÜZAKERE EDİN’
Çerçeve yasa tartışmalarına işaret eden Çiğdem Kılıçgün Uçar, “Yüz yıllık inkarın, zulüm bitirilmesine bu kadar yakın olduğumuz bu dönemde hiçbir gücün barış, çözüm iradesini elimizden alınmasına izin vermedik, vermeyeceğiz. Silah bırakma iradesi gösteren PKK’nin siyasetteki varlığının tanınması ve kabul edilmesi gerekiyor. Demokratik siyaset zeminin bu kadar güçlü olduğu zeminde kim neyin hesabını yapıyor? Kayyımlar hala duruyor. Barış sürecinin bağlandığı bir hukuk yok. Hasta tutsaklar, rehin tutulan siyasetçiler, 30 yıldır cezaevinde tutulan bu halkın evlatları aynı durumda. Yaklaşık bir aydır DBP, DEM Parti ve bütün yurtsever kurumlarla birlikte, ‘Barışın sözünü halkla kuruyoruz’ buluşmaları gerçekleştiriyoruz. Barışın kaybedeni olmaz, savaşın acısını yaşayanlar barışın ne kadar acil bir ihtiyaç olduğunu bilir. Yasayı kimler için çıkarıyorsanız, onlarla müzakere ederek çıkarmalısınız. Başmüzakereci Sayın Öcalan bu yasanın tam da merkezindedir. Silahını yakan irade tam da bunun merkezindedir. Onların fikrileri alınmadan çıkarılacak yasa, bu kadar gelinen yolun heba edilmesidir. Çatışmasızlığı koruyacak esas şey hukuktur, yasadır. Bunun bilinmesi ve sürece yaklaşılması kaçınılmazdır” ifadelerini kullandı.
